Эцэг эх, найз нөхөд маань намайг яагаад өдий хүртэл авгай авдаггүй юм бэ гээд гайхаад байдаг юм. Аятайхан хүүхэнтэй танилцаад, нэг хэсэг учирч байгаад, дараа нь хамт амьдраад ирэхээр миний хувьд тэсэшгүй байдал эхэлдэг юм. Хүмүүс ойлгохгүй инээгээд л өнгөрөх байх л даа... Би хэдэн ясаа тэрийтэл дэлгээд унтдаг зуршилтай юм л даа. Хажууд өөр бие намайг түлхээд л, өвдөг тохойгоороо ёвроод, эсвэл тас тэврээд амьсгаа авах ч боломж өгөхгүй, за бас зарим нь хурхираад, ханиагаад... Ийм нөхцөлд би цурам хийж чаддаггүй онцлогтой байхгүй юу. Тэгээд нойр авч чадахгүй байгаа хүн чинь яах вэ дээ, өдөр нь бөөн уур, бас ажил дээрээ алдаа гаргана. Би чинь хувийн компанитай, бизнес эрхэлдэг ухаантай болохоор миний гаргасан алдаа болгон мөнгөөр илэрхийлэгддэг гэсэн үг. Дээр үед авгай нөхөр хоёр тус тусынхаа өрөөнд унтдаг байхад болоод л байдаг байсан биз дээ? Тэглээ гээд нэг нэгэндээ хайргүй болоод салчихдаггүй л байсан шүү дээ? Секс байдгаараа байж л байна, харин тусдаа унтаж байя, надад хэцүү байна гээд учирлаад гуйгаад байхад хүүхнүүд  ер ойлгохгүй, шууд л “Чи надад хайргүй болоод ингэж байна”- гээд бөөн гомдол, хэрүүл маргаан болдог. Ийм болохоор надад ганцаараа амьдрахаас өөр арга алга...