Олон хүүхэдтэй эцэг эхчүүүд бодохдоо, хайр халамжаа хүүхдүүддээ тэнцүү хүртээж, ижилхэн хүмүүжүүлж байгаа ч, хүүхдийн төрөлхийн зан чанараас л болж тэдний хүрэх өндөрлөг өөр өөр байдаг гэж итгэдэг. Энэ зөв байж чадах уу? Статистикаас асууя. Америкчуудын намтрын судалгаанаас харахад айлын ууган хүүхэд амжилт, өндөрлөгт хүрэх тохиолдол бусад хүүхдийг бодвол хоёр дахин илүү байна. Америкийн ерөнхийлөгч байсан хүмүүс, конкрессын гишүүд, шинжлэх ухааны цол хэргэмтэй эмэгтэйчүүдийг аваад үзсэн ч – ихэнхи нь айлын ууган хүүхэд байх юм. Тэгэхээр, энэ байдлыг зөвхөн төрөлхийн зан чанараар нь л тайлбарлах аргагүй болов уу? Өөр хүчин зүйлүүд л ингэж ууган хүүхдүүдийг өндөрлөгт хүрэхэд нь нөлөөлдөг бололтой.

Та ийм дүр зургийг ажиглаж байсан уу: хүүхэд эхлээд сургуульдаа  нэн дуртай, сурах хүсэл эрмэлзлээр дүүрэн явж байснаа тавдугаар анги, сайн л бол 7 дугаар ангиасаа эхлээд сургуульд явах ёстой учраас л, эцэг эхийнхээ шаардлагын дагуу аргагүйн эрхэнд явдаг? Яагаад ийм болдог вэ?

Ямар нэгэн зүйлд суралцах, шинийг мэдэх хүсэл нь алга болчихсон учраас ийнхүү сургуульдаа дуртай дүргүй явдаг болдог. Сурах гэдгийн доор бид тодорхой мэдлэг чадварыг олж авах, эзэмших гэж ойлгодог бус уу? Машин бариад явж чаддаг болох гэж л жолооны курсд ордог болохоос зүгээр л бас нэг бичиг баримттай болохын тулд курсд суудаггүй, тийм биз? Тодорхой мэдлэг чадварыг эзэмших гэж мөнгө төлж байгаа. Харин ерөнхий боловсролын сургуульд бол ямар дүр зураг харагдаж байна?